Nowy raport AlliedOffsets prognozuje koszty i potencjał technologii CDR do 2050 roku. Usuwanie CO₂ może kosztować 1–6 bln USD, ale to ułamek globalnego PKB. DAC, BECCS i OAE mają największy potencjał gigatonowy, a przyspieszenie wdrożenia jest konieczne, by uniknąć kosztów niekontrolowanych zmian klimatu.
Raport AlliedOffsets analizuje metodologie usuwania dwutlenku węgla (CDR) (Carbon Dioxide Removal), aby ocenić ich potencjał do osiągnięcia obecnych celów rynkowych i zbadać przyszły rozwój różnych technologii. Osiągnięcie zerowej emisji netto do 2050 roku wymaga zarówno głębokich cięć emisji, jak i wdrożenia na dużą skalę technologii usuwania dwutlenku węgla. Obecnie globalne roczne emisje wynoszą około 40 GtCO₂ (gigaton dwutlenku węgla), z czego około 5% jest usuwane przez CDR, głównie za pomocą naturalnych metod, takich jak ponowne zalesianie czy sekwestracja węgla w glebie. Wskaźnik ten pokazuje skalę wyzwania stojącego przed globalnym systemem klimatycznym.
Do 2050 r. świat będzie musiał usuwać od 5 do 22 gigaton CO₂ rocznie
Decyzja o ścieżce dekarbonizacji ma bezpośredni wpływ na to, jak bardzo kluczowe będzie usuwanie dwutlenku węgla. W zależności od przyjętego scenariusza zapotrzebowanie na usuwanie CO₂ do 2050 roku może wahać się od 5 Gt (niski scenariusz) do 22 Gt (wysoki scenariusz). Niski scenariusz zakłada, że tylko 2-3 kluczowe technologie CDR skalują się efektywnie, co wymaga drastycznej redukcji emisji, wynoszącej 95% do 2050 roku. Scenariusz średni zakłada redukcję globalnych emisji o około 80%, pozostawiając około 8,5 GtCO₂ rocznie, które musi zostać usunięte przez CDR, wymagając wdrożenia technologii na skalę giga-tonową. Najbardziej wymagający scenariusz, w którym tylko około 40% emisji jest redukowanych u źródła, wymagałby, aby CDR wypełniło lukę wynoszącą 22 GtCO₂ rocznie, ilustrując górny limit niezbędnego wdrożenia CDR.
Koszt usuwania CO₂ do 2050 roku: od 1 do 6 bilionów dolarów
W kontekście globalnego rynku, skumulowana kwota inwestycji klimatycznych wymaganych na wdrożenie usuwania dwutlenku węgla do 2050 roku jest szacowana na 1,1 do 6 bilionów dolarów. Odpowiada to rocznym wydatkom rzędu 100 do 200 miliardów dolarów. Raport AlliedOffsets szacuje, że średnie koszty usunięcia tony CO₂ w 2050 roku będą oscylować w granicach 160 dolarów za tonę dla technologii dojrzałych, takich jak biochar, BECCS (Bioenergy with Carbon Capture and Storage), ERW (Enhanced Rock Weathering) i biomasa. Pomimo tych znaczących kwot, w ujęciu relatywnym do globalnego produktu krajowego brutto (GDP), udział ten jest niewielki. Nawet w wysokim scenariuszu, w którym koszt całkowity CDR wynosi 6 bilionów dolarów, pozostaje to ułamkiem globalnego PKB, który w tym samym okresie szacowany jest na 111 bilionów dolarów.
DAC, BECCS i OAE – technologie CDR o największym potencjale gigatonowym
Potencjał wdrożenia na skalę gigatonową mają różne technologie CDR, w tym trzy główne: DAC (Direct Air Capture – bezpośrednie wychwytywanie z powietrza), BECCS (Bioenergy with Carbon Capture and Storage) oraz OAE (Ocean Alkalinity Enhancement – zwiększanie alkaliczności oceanów). DAC i OAE są obecnie jednymi z najdroższych technologii usuwania dwutlenku węgla, ale oczekuje się, że ich koszty znacznie spadną wraz ze skalowaniem. DAC ma największy teoretyczny potencjał, sięgający 1–100 GtCO₂ rocznie. BECCS i biochar (BCH) są uznawane za stosunkowo tańsze, ponieważ zaczynają od niższej podstawy kosztowej. W niskim scenariuszu, zakładającym skumulowaną inwestycję 1,22 biliona dolarów, 36,8% tej kwoty (około 0,45 biliona USD) powinno zostać przeznaczone na DAC, ponieważ technologia ta jest kluczowa dla długoterminowej trwałości usuwania i skalowania.
Usuwanie dwutlenku węgla ma wyraźny potencjał do osiągnięcia skali gigatonowej, ale wymaga znacznego wsparcia finansowego i strategicznego wdrożenia różnorodnych technologii. Wbrew obawom dotyczącym wysokich kosztów, bieżące dowody sugerują, że cena referencyjna wynosząca około 160 dolarów za tonę może zostać osiągnięta w perspektywie długoterminowej. Aby uniknąć wzrostu kosztów adaptacji i łagodzenia skutków niekontrolowanych zmian klimatu, niezbędne jest jak najszybsze przyspieszenie wdrożenia technologii CDR.
Czytaj też:
Production Gap Report 2025: globalne emisje CO2 wciąż rosną mimo celów klimatycznych
Fotografia: Feng Shan, Unsplash